Artikelen Aardespiegel van 5 april

Om de zichtbaarheid van de artikelen te vergroten wil ik erop wijzen dat alle artikelen uit De Aardespiegel van 5 april 2012. Nu online staan. Via onderstaande links kunt u er rechtstreeks naartoe:

Terugblik op Geldseminar ‘Het kwartje valt’

Dadara, Anke Vervoord, Marga Hoek, Herman Wijffels Transformoney tree, seminar Het Kwartje Valt, 10 mei

Op donderdag 10 mei organiseerden de Economy Transformers een grote bijeenkomst in het geldmuseum in Utrecht. Aanwezig waren onder andere Farah Karimi, algemeen directeur van Oxfam Novib en Herman Wijffels.

Natuurlijk kan je het vallen van een #kwartje niet afdwingen maar enige tijd gedurende de dag was het wel trending topic op Twitter. Daarentegen kan je, zoals leraren misschien weten, wel voorwaarden scheppen voor een ‘Aha! erlebnis’ en die waren er deze dag zeker.

Nieuws uit IJsland

IJsland is al een hele poos niet meer in het nieuws geweest, en dat is opmerkelijk. Of niet? Er is ‘geen nieuws’, want het gaat goed in IJsland. Drie jaar geleden (na slechts 5 jaar casino-kapitalisme) gingen IJslands banken – en daarmee het land – failliet, en menigeen dacht dat IJsland voor minstens dertig jaar terug zou vallen in diepe armoede. De burgers zouden  voor de schulden moeten opdraaien door 15 jaar lang per persoon 130 euro per maand te betalen.
Maar het liep anders – afgelopen jaar is IJslands economie met 2,6% gegroeid, één van de hoogste groeicijfers van Europa. Hoe kan dat?

De Aardespiegel: hoe verder?

ontmoetingsdag met symposium-karakter op zaterdag 23 juni

Om een jaar De Aardespiegel te vieren en de impuls te vernieuwen, organiseren we op zaterdag 23 juni een ontmoetingsdag voor alle betrokkenen en geïnteresseerden. Die dag hopen we op basis van een realistische voorstelling van zaken het vertrouwen tegen elkaar uit te kunnen spreken om nog jaar door te gaan, nog een jaar te werken om dat wat De Aardespiegel wil zijn, vorm en richting te geven. Want enerzijds ben ik me ervan bewust dat vorm en inhoud elkaar nog niet helemaal dekken. Maar anderzijds weet ik dat de potentie enorm is en dat dat wat in ons en tussen ons leeft, deels nog onder de oppervlakte, zou kunnen uitgroeien tot iets heel moois.

Kunstenaar op de kansel

Zondag a.s. 15 april om 17.00 zal Spinvis op de kansel klimmen in De Dorpskerk (protestantse gemeente) in Nieuwegein-Noord, om de gemeente toe te spreken over “de kracht, het gevaar, het tekortschieten van taal. Hoe woorden kunnen troosten en verwonden, haat kunnen zaaien en liefde kunnen schenken. Is het een communicatiemiddel? Wat valt er dan te zeggen van de eenzame lezer die hardop een gedicht leest? Over de taal van het Hooglied waarin de liefde in woorden wordt gegoten. Over dat woorden zelden zichzelf bedoelen.”

De nieuwe gouden eeuw

Slechts zeer zelden bekruipt mij de lust om over kunst te schrijven. Nog zeldzamer zijn de keren dat ik een kunst-tentoonstelling bezoek. Zo zeldzaam dat ik er wel over moet schrijven natuurlijk!

De nieuwe gouden eeuw is de erg aanmatigende titel van een tentoonstelling die werk groepeert van een tiental kunstenaars waarvan de inrichters en de curator (Jan Stalmans) menen dat het de nieuwe Rubensen en Breughels zijn, die de Gouden Eeuw van de Nederlanden weer in herinnering brengen. Waarom? Omdat het kunstenaars zijn die al eens over de plas hebben geëxposeerd …

Recensie – Imaginatie, inspiratie, intuïtie

Baars, E., van der Meij, A., e.a.,
Imaginatie, inspiratie, intuïtie
2011, SWP, Amsterdam,
isbn: 978 90 8850 289 7.

Normaal gesproken ben ik geen fan van ‘doe-boeken’: ik ben nogal gesteld op mijn vrijheid en houd niet van de directie doe- en oefeninstructies die in dat soort literatuur al te vaak voorkomen. Mijn lievelingsdoeboek is trouwens Filosofie van de Vrijheid, juist vanwege de afwezigheid van de imperatieve stijl. De meeste mensen noemen dat echter een filosofieboek. Een vergissing, volgens mij.

Ecce homo (deel 2)

de levende Christus
“Gezien de wereldproblematiek is het in onze tijd van het allergrootste belang een actuele verhouding te vinden tot de levende Christus of het Wezen van Liefde.”, schrijft Roland van Vliet in Wie denken de mensen dat Ik Ben? Maar hoe vind je een actuele verhouding tot de levende Christus? “Door je te verdiepen in de persoonlijkheid van Christus Jezus zoals hij verschijnt in de evangeliën, maar ook in de apocriefe geschriften.”, herhaalde Judith von Halle op zaterdag 24 maart tijdens een openbare gespreksavond over “de christologie van Rudolf Steiner”. Ze zei dit ook al tijdens haar eerste voordracht in Nederland op 12 juni 2010, waarin ze refereerde aan voordrachten van Rudolf Steiner over de theosofie van de Rosenkruisers. Daarin spreekt Rudolf Steiner over het wezen van de inwijding. In de laatste voordracht van die reeks zegt hij dat er twee voor de huidige mens begaanbare innerlijke scholingswegen zijn: de zogenoemde rosenkruiserweg, genoemd naar de grondlegger ervan Christian Rosenkreutz, en de christelijke scholingsweg. De rosenkruiserweg is ook christelijk en volgens Rudolf Steiner de meest begaanbare weg voor de huidige mens, de antroposofische weg is een rosenkruiserweg. Hij stelt zelfs dat iedereen vandaag de dag de rosenkruiserweg kan gaan, ‘in welk beroep en in welke levenssfeer hij ook mag staan’*. Terwijl wie ‘de oude, zuiver christelijke scholingsweg in deze moderne tijd wil gaan, de mogelijkheid moet hebben, om zich een tijd lang af te zonderen van het uiterlijke leven, om zich er vervolgens des te intensiever mee te verbinden’.

Paul Klee en Cobra – het begint als kind

Het was zondag 1 april eigenlijk iets te druk om in alle rust te kunnen genieten van de tentoonstelling in het Cobramuseum* in Amstelveen. Maar het was toch een buitengewone kans om een behoorlijk aantal werken van Paul Klee (1879 – 1940) in levende lijve te kunnen aanschouwen. En dat ook nog eens een keer in samenhang met de werken die door de leden van de Cobra zijn voortgebracht. Het museum legt thematisch de nadruk op de overeenkomst tussen Klee en Cobra, die te vinden is in hun gebruik en fascinatie voor de verbeelding van het kind. En die overeenkomst is meteen zichtbaar in met name het meer grafische werk van Klee. In de figuraties van beiden zijn de naïef, kinderlijk aandoende poppetjes, boompjes, dieren en vogels volop aanwezig. Maar er is toch ook wel een verschil dat met name zichtbaar wordt in de wat grotere schilderijen. Spontaan en rauw volgens de samenstellers, in mijn beleving geldt dat meer voor Cobra dan voor Klee. Of Klee spontaan tot zijn creaties kwam valt nog te bezien, maar rauw vind ik ze zeker niet. Dat is wel van toepassing op bijvoorbeeld Karel Appel “ik rotzooi maar wat aan”, Wolvenkamp, Brands of Lucebert. Karel Appel toont een ongekende rauwe weelde met dikke lagen verf, rake vegen, hard kleurgebruik en forse formaten. De emotioneel fysieke kracht is voelbaar. Op het voorbeeld, femme et enfant uit 1953 is de emotionele kracht voelbaar. Dat is niet het geval bij Klee. In het algemeen komt zijn werk op mij rustiger, behoedzamer over. Zijn kleurgebruik is zachter, haast impressionistisch lieflijk, zijn vormen minder schreeuwerig en zijn formaten vaak zeer bescheiden. Eén van zijn mooiste werken hier getoond, dame demon uit zijn latere periode geeft daar een mooi voorbeeld van. Hier wordt een synthese tot stand gebracht van veel van het voorgaande in zijn proces dat eigenlijk allerlei kanten op slingerde met evenzovele verschillende resultaten. Het is zijn minutieus zoeken naar kleurverhoudingen, lijnvoering en compositie dat hier tot een fraaie synergie komt.

Over kwaliteit

Over kwaliteit
Op zondag 25 maart kwamen we als kernredactie van De Aardespiegel samen om te praten over de voortgang. Hoe verder na de zomer? We werken aan een gezamenlijk beeld dat we van september 2012 tot en met juli 2013 zouden willen leven. Hoe kan De Aardespiegel zich ontwikkelen tot een beter podium waarop vragen en antwoorden over actuele vraagstukken kunnen worden uitgewisseld? Zijn er voldoende auteurs die kwalitatief goede artikelen weten te produceren? Zijn er voldoende lezers die willen betalen voor kwaliteit? En wat willen en kunnen wij als afzonderlijke leden van de kernredactie zelf bijdragen om enerzijds het doen van onderzoek en het schrijven van artikelen te stimuleren en/of te verbeteren en anderzijds meer geld schenkende lezers te werven? We zijn er nog niet uit. Op donderdag 12 april komen we opnieuw samen om ons over de vragen te buigen. Als bijdrage aan het gezamenlijk op te bouwen beeld, schreef Evelien Nijeboer een stuk over kwaliteit.